Showing posts with label Wilhelm Müller. Show all posts
Showing posts with label Wilhelm Müller. Show all posts

2015-03-04

Irrlicht/Tine Ghealáin

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
In die tiefsten Felsengründe
Lockte mich ein Irrlicht hin:
Wie ich einen Ausgang finde,
Liegt nicht schwer mir in dem Sinn.

Bin gewohnt das Irregehen,
‘s führt ja jeder Weg zum Ziel:
Uns’re Freuden, uns’re Wehen,
Alles eines Irrlichts Spiel!

Durch des Bergstroms trock’ne Rinnen
Wind’ ich ruhig mich hinab,
Jeder Strom wird’s Meer gewinnen,
Jedes Leiden auch ein Grab.

Tine Ghealáin

’Stigh i mbéal an duibheagáin
Chuir an solas mé ar strae;
Má tá éalú dom i ndán
Nílim buartha ina thaobh.

Táimse cleachtach ar an bhfánaíocht,
Tá sprioc amháin ag gach cosán:
Cúrsaí bróin is cúrsaí áthais
Níl i gceist ach tin’ ghealáin!


Sruthán sléibhe i ndísc ‘tá faram,
Táimse ag siúl liom fan a bhruaigh,
Téann gach sruthán chun na mara
Gabhann gach buairt isteach san uaigh.

2015-03-03

Auf dem Flusse/ Ar an sruthán

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
Der du so lustig rauschtest,
Du heller, wilder Fluß,
Wie still bist du geworden,
Gibst keinen Scheidegruß.

Mit harter, starrer Rinde
Hast du dich überdeckt,
Liegst kalt und unbeweglich
Im Sande hingestreckt.

In deine Decke grab' ich
Mit einem spitzen Stein
Den Namen meiner Liebsten
Und Stund' und Tag hinein:

Den Tag des ersten Grußes,
Den Tag, an dem ich ging;
Um Nam' und Zahlen windet
Sich ein zerbroch'ner Ring.

Mein Herz, in diesem Bache
Erkennst du nun dein Bild?
Ob's unter seiner Rinde
Wohl auch so reißend schwillt?

Ar an sruthán

Is tú bhí ’rith faoi lánluas
A shrutháin fhiáin ghlé
Nach ciúin anois atá tú
Gan beannacht ó do bhéal.

Tá crústa daingean dúr ort
In áit an tsíoda mhín,
Nach fuar atá an luí ort
Sa ghaineamh, is nach righin.

Is ar do chraiceann greanaim
Le cloch go cruinn ’s go mall
Sea breacaim síos a hainm
An dáta is an ball

An lá ar casadh orm í
An lá a chuas ar fán.
Is féach tá fainne briste
Mar fhráma ar ’n iomlán.

An léir, an léir a chroí liom
Ón sruth do chomh-íomhá?
An féidir gur faoin dromchla
An chaise chéanna tá?

2015-03-02

Erstarrung / Eanglach

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
Ich such' im Schnee vergebens
Nach ihrer Tritte Spur,
Hier, wo wir oft gewandelt
Selbander durch die Flur.

Ich will den Boden küssen,
Durchdringen Eis und Schnee
Mit meinen heißen Tränen,
Bis ich die Erde seh'.

Wo find' ich eine Blüte,
Wo find' ich grünes Gras?
Die Blumen sind erstorben
Der Rasen sieht so blaß.

Soll denn kein Angedenken
Ich nehmen mit von hier?
Wenn meine Schmerzen schweigen,
Wer sagt mir dann von ihr?

Mein Herz ist wie erfroren
Kalt starrt ihr Bild darin;
Schmilzt je das Herz mir wieder,
Fließt auch das Bild dahin!

Eanglach

Cuardaím gan rath sa tsneachta
Ar lorg rian a bróg
Áit a mbímís ag fánaíocht
Mé féin agus mo stór.

Is mian liom é a phógadh –
An talamh sioctha glé.
É ’phógadh le mo dheora
Go dtí gur léir an chré.

Cá bhfaighidh mé na blátha
Cá bhfaighinn an féar glas?
Ná blátha tá siad dreoite
Níl fágtha ach an gas.

Nach mbeidh aon chuimhne uirthi
Nach mbeidh sí ann níos mó?
Nuair bheidh mo phianta ’mithe
Cá bhfeicfidh mé a cló?

Is reoite ’tá mo chroíse
A híomhá san ’na lár;
Má thagann lá a leáite
An leáfaidh a híomhá?

2015-02-06

Gute Nacht/ Codladh Sámh

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
Do thánasa im' stráinséir
Mar sin arís imeod.
Bealtaine bhí cineálta
Is fial lena cuid flós.
Faoin ngrá a labhair an aoileann
Faoin bpósadh bean an tí –
Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh
Is sneachta romham sa tslí.

Cathain an bóthar ‘bhualadh
Sin rud nach eol dom fós,
Mo bhealach féin a dhéanamh,
An dorchadas romham.
Tá scáil ón ré in airde
Mar thaistealaí le m’ais
Is ar na móinteáin bhána
Cuardód an rian i gclais.

Cén fáth a bhfanfainn tamall
Go ruaigfí mé le fán’?
Madraí strae ag tafann
Ag tafann ar an mbán.
Geal leis an ngrá an fhánaíocht
Dia a leag síos an t-acht –
Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí –
A stóirín, ‘Gute Nacht’!

Do bhrionglóid ní chorródsa
Ní chorródsa do shuan,
I gciúnas a imeodsa
Mar bháidín beag sa chuan.
Is fágfad focal scríofa
Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’
Mar tá mo chroíse sníofa
Id chroíse, a stór, go brách.
Fremd bin ich eingezogen,
Fremd zieh' ich wieder aus.
Der Mai war mir gewogen
Mit manchem Blumenstrauß.
Das Mädchen sprach von Liebe,
Die Mutter gar von Eh', -
Nun ist die Welt so trübe,
Der Weg gehüllt in Schnee.

Ich kann zu meiner Reisen
Nicht wählen mit der Zeit,
Muß selbst den Weg mir weisen
In dieser Dunkelheit.
Es zieht ein Mondenschatten
Als mein Gefährte mit,
Und auf den weißen Matten
Such' ich des Wildes Tritt.

Was soll ich länger weilen,
Daß man mich trieb hinaus?
Laß irre Hunde heulen
Vor ihres Herren Haus;
Die Liebe liebt das Wandern -
Gott hat sie so gemacht -
Von einem zu dem andern.
Fein Liebchen, gute Nacht!

Will dich im Traum nicht stören,
Wär schad' um deine Ruh',
Sollst meinen Tritt nicht hören -
Sacht, sacht die Türe zu!
Ich schreibe nur im Gehen
An's Tor noch gute Nacht,
Damit du mögest sehen,
An dich hab' ich gedacht.

2015-01-20

Die Krähe/ An Préachán

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert
Eine Krähe war mit mir
Aus der Stadt gezogen,
Ist bis heute für und für
Um mein Haupt geflogen.

Krähe, wunderliches Tier,
Willst mich nicht verlassen?
Meinst wohl, bald als Beute hier
Meinen Leib zu fassen?

Nun, es wird nicht weit mehr geh'n
An dem Wanderstabe.
Krähe, laß mich endlich seh'n,
Treue bis zum Grabe!

An Préachán

Bhí an préachán seo le m’ais
Lean sé mé ón mbaile,
Tá sé fós im theannt’ ambaist!
Féach air thuas in airde.

Préachán, tá tú ait mar éan,
’Bhfuil tú chun mé ’fhágaint?
Beadsa, i mo chreach mo léan,
Béile agat amárach?

Sea, is léir dom deireadh ’n róid
Deireadh leis an tseilg,
Meas tú fós an bhfeicfinn romham
Dílseacht dtí an reilig!

2015-01-19

Manche Thrän' aus meinen Augen [Wasserflut]

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert
Manche Thrän' aus meinen Augen
Ist gefallen in den Schnee;
Seine kalten Flocken saugen
Durstig ein das heiße Weh.

Wenn die Gräser sprossen wollen
Weht daher ein lauer Wind,
Und das Eis zerspringt in Schollen
Und der weiche Schnee zerrinnt.

Schnee, du weißt von meinem Sehnen,
Sag' mir, wohin doch geht dein Lauf?
Folge nach nur meinen Thränen,
Nimmt dich bald das Bächlein auf.

Wirst mit ihm die Stadt durchziehen,
Munt're Straßen ein und aus;
Fühlst du meine Thränen glühen,
Da ist meiner Liebsten Haus.

Rabharta

Thit sa sneachta ar an talamh
Deora móra de mo shúil’;
Ólann na calóga fuara
Blogam de mo chrá is buairt.

Nuair a bheidh an féar ag péacadh
Nuair a bheidh an lá go breá
Is an t-oighear ar fad á réabadh
Is an sneachta bog á leá.

’Shneachta is eol duit mo chuid eolchair’
Cén áit go díreach ’tá do thriall?
Bí sa tóir ar mo chuid deor
Beidh an sruth agat gan mhoill.

Tabharfaidh sé ar camchuairt thú
Gach aon phrochóg, gach aon tsráid:
Nuair a bheidh mo dheor’ ag luisniú
Sin an áit a bhfuil mo ghrá.

2015-01-17

Gute Nacht/ Oíche Mhaith

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert

Gute Nacht

Fremd bin ich eingezogen,
Fremd zieh' ich wieder aus.
Der Mai war mir gewogen
Mit manchem Blumenstrauß.
Das Mädchen sprach von Liebe,
Die Mutter gar von Eh', -
Nun ist die Welt so trübe,
Der Weg gehüllt in Schnee.

Ich kann zu meiner Reisen
Nicht wählen mit der Zeit,
Muß selbst den Weg mir weisen
In dieser Dunkelheit.
Es zieht ein Mondenschatten
Als mein Gefährte mit,
Und auf den weißen Matten
Such' ich des Wildes Tritt.

Was soll ich länger weilen,
Daß man mich trieb hinaus?
Laß irre Hunde heulen
Vor ihres Herren Haus;
Die Liebe liebt das Wandern -
Gott hat sie so gemacht -
Von einem zu dem andern.
Fein Liebchen, gute Nacht!

Will dich im Traum nicht stören,
Wär schad' um deine Ruh',
Sollst meinen Tritt nicht hören -
Sacht, sacht die Türe zu!
Ich schreibe nur im Gehen
An's Tor noch gute Nacht,
Damit du mögest sehen,
An dich hab' ich gedacht.

Oíche Mhaith

Do thánasa im' stráinséir
Mar sin arís imeod.
Bealtaine bhí cineálta
Is fial lena cuid flós.
Faoin ngrá a labhair an aoileann
Faoin bpósadh bean an tí –
Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh
Is sneachta romham sa tslí.


Cathain an bóthar ‘bhualadh
Sin rud nach eol dom fós,
Mo bhealach féin a dhéanamh,
An dorchadas romham.
Tá scáil ón ré in airde
Mar thaistealaí le m’ais
Is ar na móinteáin bhána
Cuardód an rian i gclais.

Cén fáth a bhfanfainn tamall
Go ruaigfí mé le fán’?
Madraí strae ag tafann
Ag tafann ar an mbán.
Geal leis an ngrá an fhánaíocht
Dia a leag síos an t-acht –
Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí –
A stóirín, ‘Gute Nacht’!

Do bhrionglóid ní chorródsa
Ní chorródsa do shuan,
I gciúnas a imeodsa
Mar bháidín beag sa chuan.
Is fágfad focal scríofa
Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’
Mar tá mo chroíse sníofa
Id chroíse, a stór, go brách.

2015-01-16

Wohin?

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
Ich hört' ein Bächlein rauschen
Wohl aus dem Felsenquell,
Hinab zum Tale rauschen
So frisch und wunderhell.

Ich weiß nicht, wie mir wurde,
Nicht, wer den Rat mir gab,
Ich mußte gleich hinunter
Mit meinem Wanderstab.

Hinunter und immer weiter
Und immer dem Bache nach,
Und immer frischer rauschte
Und immer heller der Bach.

Ist das denn meine Straße?
O Bächlein, sprich, wohin?
Du hast mit deinem Rauschen
Mir ganz berauscht den Sinn.

Was sag ich denn von Rauschen?
Das kann kein Rauschen sein:
Es singen wohl die Nixen
Dort unten ihren Reihn.

Laß singen, Gesell, laß rauschen
Und wandre fröhlich nach!
Es gehn ja Mühlenräder
In jedem klaren Bach

Cá raghair?

Is clos dom sruth ag léimrigh
As fuarán ’measc na gcreag,
Sa ghleanntán thíos ag léimrigh
Chomh húr chomh gléigeal

Ní heol dom mar a tharla
Nó cé a labhair im chluais,
Ní mór dom bheith ag fánaíocht
Is deir mo mhaide, ‘Gluais!’

Ar aghaidh is ar aghaidh i gcónaí
Ar aghaidh ’s ar aghaidh leis an sruth
Ar aghaidh ’s ar aghaidh an tóraíocht
Ar aghaidh ’s ar aghaidh lena ghuth.

B’e seo an bóthar romhamsa
A shrutháin, labhair, cá raghair?
Táim scaipthe ag do ghlórsa
Is ait liom é mar spadhar.

Ná labhair ar ghlór a thuilleadh
Níl glór ag an sruthán:
Sin iad na béithe coille
Ag glaoch ón duibheagán.

An sruthán lig dó [bheith] ‘canadh
Is lig do bheith ar fán:
Bíonn brónna muilinn ag casadh
I ngach aon ghlé-shruthán.

2015-01-15

Die Liebe Farbe/ An Dath is Rogha le mo Ghrá

File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert
Is glas a bheidh orm cinnte
Glas geal na sailí silte
Is geal lem ghrása glas.
Cufróga glasa a lorgód
Is móinéar cumhra ’na bhfaighinn marós:
Is geal lem ghrása glas.

Seo linn is téimis ag fiach
Seo linn thar shliabh, thar riasc,
Is geal lem ghrása an fiach.
An chreach ’táim á seilg,eisean an Bás,
An móinteach,sin focal ar phian an ghrá:
Is geal lem ghrása an fiach.

Tochlaigí uaigh san uaigneas
Clúdaígí í le féar glas
Is geal lem ghrása glas.
Gan croisín dubh, gan pósae glé
Glas, gach rud glas, ar dheis, ar chlé,
Is geal lem ghrása glas.
In Grün will ich mich kleiden,
In grüne Tränenweiden:
Mein Schatz hat's Grün so gern.
Will suchen einen Zypressenhain,
Eine Heide von grünen Rosmarein:
Mein Schatz hat's Grün so gern.

Wohlauf zum fröhlichen Jagen!
Wohlauf durch Heid' und Hagen!
Mein Schatz hat's Jagen so gern.
Das Wild, das ich jage, das ist der Tod;
Die Heide, die heiß ich die Liebesnot:
Mein Schatz hat's Jagen so gern.

Grabt mir ein Grab im Wasen,
Deckt mich mit grünem Rasen:
Mein Schatz hat's Grün so gern.
Kein Kreuzlein schwarz, kein Blümlein bunt
Grün, alles grün so rings und rund!
Mein Schatz hat's Grün so gern.