File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
In die tiefsten Felsengründe
Lockte mich ein Irrlicht hin: Wie ich einen Ausgang finde, Liegt nicht schwer mir in dem Sinn. Bin gewohnt das Irregehen, ‘s führt ja jeder Weg zum Ziel: Uns’re Freuden, uns’re Wehen, Alles eines Irrlichts Spiel! Durch des Bergstroms trock’ne Rinnen Wind’ ich ruhig mich hinab, Jeder Strom wird’s Meer gewinnen, Jedes Leiden auch ein Grab. |
Tine Ghealáin’Stigh i mbéal an duibheagáinChuir an solas mé ar strae; Má tá éalú dom i ndán Nílim buartha ina thaobh. Táimse cleachtach ar an bhfánaíocht, Tá sprioc amháin ag gach cosán: Cúrsaí bróin is cúrsaí áthais Níl i gceist ach tin’ ghealáin! Sruthán sléibhe i ndísc ‘tá faram, Táimse ag siúl liom fan a bhruaigh, Téann gach sruthán chun na mara Gabhann gach buairt isteach san uaigh. |
Showing posts with label Wilhelm Müller. Show all posts
Showing posts with label Wilhelm Müller. Show all posts
2015-03-04
Irrlicht/Tine Ghealáin
2015-03-03
Auf dem Flusse/ Ar an sruthán
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Der du so lustig rauschtest,
Du heller, wilder Fluß, Wie still bist du geworden, Gibst keinen Scheidegruß. Mit harter, starrer Rinde Hast du dich überdeckt, Liegst kalt und unbeweglich Im Sande hingestreckt. In deine Decke grab' ich Mit einem spitzen Stein Den Namen meiner Liebsten Und Stund' und Tag hinein: Den Tag des ersten Grußes, Den Tag, an dem ich ging; Um Nam' und Zahlen windet Sich ein zerbroch'ner Ring. Mein Herz, in diesem Bache Erkennst du nun dein Bild? Ob's unter seiner Rinde Wohl auch so reißend schwillt? |
Ar an sruthánIs tú bhí ’rith faoi lánluasA shrutháin fhiáin ghlé Nach ciúin anois atá tú Gan beannacht ó do bhéal. Tá crústa daingean dúr ort In áit an tsíoda mhín, Nach fuar atá an luí ort Sa ghaineamh, is nach righin. Is ar do chraiceann greanaim Le cloch go cruinn ’s go mall Sea breacaim síos a hainm An dáta is an ball An lá ar casadh orm í An lá a chuas ar fán. Is féach tá fainne briste Mar fhráma ar ’n iomlán. An léir, an léir a chroí liom Ón sruth do chomh-íomhá? An féidir gur faoin dromchla An chaise chéanna tá? |
2015-03-02
Erstarrung / Eanglach
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Ich such' im Schnee vergebens
Nach ihrer Tritte Spur, Hier, wo wir oft gewandelt Selbander durch die Flur. Ich will den Boden küssen, Durchdringen Eis und Schnee Mit meinen heißen Tränen, Bis ich die Erde seh'. Wo find' ich eine Blüte, Wo find' ich grünes Gras? Die Blumen sind erstorben Der Rasen sieht so blaß. Soll denn kein Angedenken Ich nehmen mit von hier? Wenn meine Schmerzen schweigen, Wer sagt mir dann von ihr? Mein Herz ist wie erfroren Kalt starrt ihr Bild darin; Schmilzt je das Herz mir wieder, Fließt auch das Bild dahin! |
EanglachCuardaím gan rath sa tsneachtaAr lorg rian a bróg Áit a mbímís ag fánaíocht Mé féin agus mo stór. Is mian liom é a phógadh – An talamh sioctha glé. É ’phógadh le mo dheora Go dtí gur léir an chré. Cá bhfaighidh mé na blátha Cá bhfaighinn an féar glas? Ná blátha tá siad dreoite Níl fágtha ach an gas. Nach mbeidh aon chuimhne uirthi Nach mbeidh sí ann níos mó? Nuair bheidh mo phianta ’mithe Cá bhfeicfidh mé a cló? Is reoite ’tá mo chroíse A híomhá san ’na lár; Má thagann lá a leáite An leáfaidh a híomhá? |
2015-02-06
Gute Nacht/ Codladh Sámh
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Do thánasa im' stráinséir
Mar sin arís imeod. Bealtaine bhí cineálta Is fial lena cuid flós. Faoin ngrá a labhair an aoileann Faoin bpósadh bean an tí – Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh Is sneachta romham sa tslí. Cathain an bóthar ‘bhualadh Sin rud nach eol dom fós, Mo bhealach féin a dhéanamh, An dorchadas romham. Tá scáil ón ré in airde Mar thaistealaí le m’ais Is ar na móinteáin bhána Cuardód an rian i gclais. Cén fáth a bhfanfainn tamall Go ruaigfí mé le fán’? Madraí strae ag tafann Ag tafann ar an mbán. Geal leis an ngrá an fhánaíocht Dia a leag síos an t-acht – Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí – A stóirín, ‘Gute Nacht’! Do bhrionglóid ní chorródsa Ní chorródsa do shuan, I gciúnas a imeodsa Mar bháidín beag sa chuan. Is fágfad focal scríofa Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’ Mar tá mo chroíse sníofa Id chroíse, a stór, go brách. |
Fremd bin ich eingezogen,
Fremd zieh' ich wieder aus. Der Mai war mir gewogen Mit manchem Blumenstrauß. Das Mädchen sprach von Liebe, Die Mutter gar von Eh', - Nun ist die Welt so trübe, Der Weg gehüllt in Schnee. Ich kann zu meiner Reisen Nicht wählen mit der Zeit, Muß selbst den Weg mir weisen In dieser Dunkelheit. Es zieht ein Mondenschatten Als mein Gefährte mit, Und auf den weißen Matten Such' ich des Wildes Tritt. Was soll ich länger weilen, Daß man mich trieb hinaus? Laß irre Hunde heulen Vor ihres Herren Haus; Die Liebe liebt das Wandern - Gott hat sie so gemacht - Von einem zu dem andern. Fein Liebchen, gute Nacht! Will dich im Traum nicht stören, Wär schad' um deine Ruh', Sollst meinen Tritt nicht hören - Sacht, sacht die Türe zu! Ich schreibe nur im Gehen An's Tor noch gute Nacht, Damit du mögest sehen, An dich hab' ich gedacht. |
2015-01-20
Die Krähe/ An Préachán
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert |
Eine Krähe war mit mir
Aus der Stadt gezogen, Ist bis heute für und für Um mein Haupt geflogen. Krähe, wunderliches Tier, Willst mich nicht verlassen? Meinst wohl, bald als Beute hier Meinen Leib zu fassen? Nun, es wird nicht weit mehr geh'n An dem Wanderstabe. Krähe, laß mich endlich seh'n, Treue bis zum Grabe! |
An PréachánBhí an préachán seo le m’aisLean sé mé ón mbaile, Tá sé fós im theannt’ ambaist! Féach air thuas in airde. Préachán, tá tú ait mar éan, ’Bhfuil tú chun mé ’fhágaint? Beadsa, i mo chreach mo léan, Béile agat amárach? Sea, is léir dom deireadh ’n róid Deireadh leis an tseilg, Meas tú fós an bhfeicfinn romham Dílseacht dtí an reilig! |
2015-01-19
Manche Thrän' aus meinen Augen [Wasserflut]
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert |
Manche Thrän' aus meinen Augen
Ist gefallen in den Schnee; Seine kalten Flocken saugen Durstig ein das heiße Weh. Wenn die Gräser sprossen wollen Weht daher ein lauer Wind, Und das Eis zerspringt in Schollen Und der weiche Schnee zerrinnt. Schnee, du weißt von meinem Sehnen, Sag' mir, wohin doch geht dein Lauf? Folge nach nur meinen Thränen, Nimmt dich bald das Bächlein auf. Wirst mit ihm die Stadt durchziehen, Munt're Straßen ein und aus; Fühlst du meine Thränen glühen, Da ist meiner Liebsten Haus. |
RabhartaThit sa sneachta ar an talamhDeora móra de mo shúil’; Ólann na calóga fuara Blogam de mo chrá is buairt. Nuair a bheidh an féar ag péacadh Nuair a bheidh an lá go breá Is an t-oighear ar fad á réabadh Is an sneachta bog á leá. ’Shneachta is eol duit mo chuid eolchair’ Cén áit go díreach ’tá do thriall? Bí sa tóir ar mo chuid deor Beidh an sruth agat gan mhoill. Tabharfaidh sé ar camchuairt thú Gach aon phrochóg, gach aon tsráid: Nuair a bheidh mo dheor’ ag luisniú Sin an áit a bhfuil mo ghrá. |
2015-01-17
Gute Nacht/ Oíche Mhaith
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Gute NachtFremd bin ich eingezogen,Fremd zieh' ich wieder aus. Der Mai war mir gewogen Mit manchem Blumenstrauß. Das Mädchen sprach von Liebe, Die Mutter gar von Eh', - Nun ist die Welt so trübe, Der Weg gehüllt in Schnee. Ich kann zu meiner Reisen Nicht wählen mit der Zeit, Muß selbst den Weg mir weisen In dieser Dunkelheit. Es zieht ein Mondenschatten Als mein Gefährte mit, Und auf den weißen Matten Such' ich des Wildes Tritt. Was soll ich länger weilen, Daß man mich trieb hinaus? Laß irre Hunde heulen Vor ihres Herren Haus; Die Liebe liebt das Wandern - Gott hat sie so gemacht - Von einem zu dem andern. Fein Liebchen, gute Nacht! Will dich im Traum nicht stören, Wär schad' um deine Ruh', Sollst meinen Tritt nicht hören - Sacht, sacht die Türe zu! Ich schreibe nur im Gehen An's Tor noch gute Nacht, Damit du mögest sehen, An dich hab' ich gedacht. |
Oíche MhaithDo thánasa im' stráinséirMar sin arís imeod. Bealtaine bhí cineálta Is fial lena cuid flós. Faoin ngrá a labhair an aoileann Faoin bpósadh bean an tí – Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh Is sneachta romham sa tslí. Cathain an bóthar ‘bhualadh Sin rud nach eol dom fós, Mo bhealach féin a dhéanamh, An dorchadas romham. Tá scáil ón ré in airde Mar thaistealaí le m’ais Is ar na móinteáin bhána Cuardód an rian i gclais. Cén fáth a bhfanfainn tamall Go ruaigfí mé le fán’? Madraí strae ag tafann Ag tafann ar an mbán. Geal leis an ngrá an fhánaíocht Dia a leag síos an t-acht – Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí – A stóirín, ‘Gute Nacht’! Do bhrionglóid ní chorródsa Ní chorródsa do shuan, I gciúnas a imeodsa Mar bháidín beag sa chuan. Is fágfad focal scríofa Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’ Mar tá mo chroíse sníofa Id chroíse, a stór, go brách. |
2015-01-16
Wohin?
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Ich hört' ein Bächlein rauschen
Wohl aus dem Felsenquell, Hinab zum Tale rauschen So frisch und wunderhell. Ich weiß nicht, wie mir wurde, Nicht, wer den Rat mir gab, Ich mußte gleich hinunter Mit meinem Wanderstab. Hinunter und immer weiter Und immer dem Bache nach, Und immer frischer rauschte Und immer heller der Bach. Ist das denn meine Straße? O Bächlein, sprich, wohin? Du hast mit deinem Rauschen Mir ganz berauscht den Sinn. Was sag ich denn von Rauschen? Das kann kein Rauschen sein: Es singen wohl die Nixen Dort unten ihren Reihn. Laß singen, Gesell, laß rauschen Und wandre fröhlich nach! Es gehn ja Mühlenräder In jedem klaren Bach |
Cá raghair?Is clos dom sruth ag léimrighAs fuarán ’measc na gcreag, Sa ghleanntán thíos ag léimrigh Chomh húr chomh gléigeal Ní heol dom mar a tharla Nó cé a labhair im chluais, Ní mór dom bheith ag fánaíocht Is deir mo mhaide, ‘Gluais!’ Ar aghaidh is ar aghaidh i gcónaí Ar aghaidh ’s ar aghaidh leis an sruth Ar aghaidh ’s ar aghaidh an tóraíocht Ar aghaidh ’s ar aghaidh lena ghuth. B’e seo an bóthar romhamsa A shrutháin, labhair, cá raghair? Táim scaipthe ag do ghlórsa Is ait liom é mar spadhar. Ná labhair ar ghlór a thuilleadh Níl glór ag an sruthán: Sin iad na béithe coille Ag glaoch ón duibheagán. An sruthán lig dó [bheith] ‘canadh Is lig do bheith ar fán: Bíonn brónna muilinn ag casadh I ngach aon ghlé-shruthán. |
2015-01-15
Die Liebe Farbe/ An Dath is Rogha le mo Ghrá
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Is glas a bheidh orm cinnte
Glas geal na sailí silte Is geal lem ghrása glas. Cufróga glasa a lorgód Is móinéar cumhra ’na bhfaighinn marós: Is geal lem ghrása glas. Seo linn is téimis ag fiach Seo linn thar shliabh, thar riasc, Is geal lem ghrása an fiach. An chreach ’táim á seilg,eisean an Bás, An móinteach,sin focal ar phian an ghrá: Is geal lem ghrása an fiach. Tochlaigí uaigh san uaigneas Clúdaígí í le féar glas Is geal lem ghrása glas. Gan croisín dubh, gan pósae glé Glas, gach rud glas, ar dheis, ar chlé, Is geal lem ghrása glas. |
In Grün will ich mich kleiden,
In grüne Tränenweiden: Mein Schatz hat's Grün so gern. Will suchen einen Zypressenhain, Eine Heide von grünen Rosmarein: Mein Schatz hat's Grün so gern. Wohlauf zum fröhlichen Jagen! Wohlauf durch Heid' und Hagen! Mein Schatz hat's Jagen so gern. Das Wild, das ich jage, das ist der Tod; Die Heide, die heiß ich die Liebesnot: Mein Schatz hat's Jagen so gern. Grabt mir ein Grab im Wasen, Deckt mich mit grünem Rasen: Mein Schatz hat's Grün so gern. Kein Kreuzlein schwarz, kein Blümlein bunt Grün, alles grün so rings und rund! Mein Schatz hat's Grün so gern. |
Subscribe to:
Posts (Atom)