File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Do thánasa im' stráinséir
Mar sin arís imeod. Bealtaine bhí cineálta Is fial lena cuid flós. Faoin ngrá a labhair an aoileann Faoin bpósadh bean an tí – Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh Is sneachta romham sa tslí. Cathain an bóthar ‘bhualadh Sin rud nach eol dom fós, Mo bhealach féin a dhéanamh, An dorchadas romham. Tá scáil ón ré in airde Mar thaistealaí le m’ais Is ar na móinteáin bhána Cuardód an rian i gclais. Cén fáth a bhfanfainn tamall Go ruaigfí mé le fán’? Madraí strae ag tafann Ag tafann ar an mbán. Geal leis an ngrá an fhánaíocht Dia a leag síos an t-acht – Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí – A stóirín, ‘Gute Nacht’! Do bhrionglóid ní chorródsa Ní chorródsa do shuan, I gciúnas a imeodsa Mar bháidín beag sa chuan. Is fágfad focal scríofa Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’ Mar tá mo chroíse sníofa Id chroíse, a stór, go brách. |
Fremd bin ich eingezogen,
Fremd zieh' ich wieder aus. Der Mai war mir gewogen Mit manchem Blumenstrauß. Das Mädchen sprach von Liebe, Die Mutter gar von Eh', - Nun ist die Welt so trübe, Der Weg gehüllt in Schnee. Ich kann zu meiner Reisen Nicht wählen mit der Zeit, Muß selbst den Weg mir weisen In dieser Dunkelheit. Es zieht ein Mondenschatten Als mein Gefährte mit, Und auf den weißen Matten Such' ich des Wildes Tritt. Was soll ich länger weilen, Daß man mich trieb hinaus? Laß irre Hunde heulen Vor ihres Herren Haus; Die Liebe liebt das Wandern - Gott hat sie so gemacht - Von einem zu dem andern. Fein Liebchen, gute Nacht! Will dich im Traum nicht stören, Wär schad' um deine Ruh', Sollst meinen Tritt nicht hören - Sacht, sacht die Türe zu! Ich schreibe nur im Gehen An's Tor noch gute Nacht, Damit du mögest sehen, An dich hab' ich gedacht. |
Showing posts with label schubert. Show all posts
Showing posts with label schubert. Show all posts
2015-02-06
Gute Nacht/ Codladh Sámh
2015-01-24
Der Wanderer/ An Fánaí
File: Georg Philipp Schmidt von Lübeck
Cumadóir: Franz Schubert |
Ich komme vom Gebirge her,
Es dampft das Tal, es braust das Meer, Ich wandle still, bin wenig froh, Und immer fragt der Seufzer, wo? Die Sonne dünkt mich hier so kalt, Die Blüte welk, das Leben alt, Und was sie reden, leerer Schall, Ich bin ein Fremdling überall. Wo bist du, mein geliebtes Land, Gesucht, geahnt, und nie gekannt? Das Land, das Land so hoffnungsgrün, Das Land, wo meine Rosen blühn; Wo meine Freunde wandelnd gehen, Wo meine Toten auferstehen Das Land, das meine Sprache spricht, Das teure Land -- hier ist es nicht. Ich wandle still, bin wenig froh, Und immer fragt der Seufzer, wo? Im Geisterhauch tönt's mir zurück, "Dort, wo du nicht bist, ist das Glück." |
An FánaíSeo mé ag teacht ón sliabh anuasAn gleann ’na cheo, an mhuir ’na búir; Ag fánaíocht liom: ’Cén áit, cén áit?’ An osna ’tá de shíor ’om chrá. Is fuar anseo atá an ghrian An bheatha sean, na blátha críon Is tá a gcomhrá iontach baoth Tá mé im stróinséir ag an ngaoth. Cá bhfuil tú [uaim], a thír ionúin, Ní heol dom thú, ainneoin mo dhúil, An fód atá chomh dóchasach An fód a chruthaíonn rósanna. An áit a dtéann mo chairde ar fán Is éiríonn chugainn an marbhán! An áit a mbíodh an Ghaeilge bhinn, Mo Róisín Dubh – í faonlag tinn. Ag fánaíocht liom: ‘Cén áit, cén áit?’ An osna ’tá de shíor ’om chrá. I gcogar aeir is clos dom í: ’Thall – ach tú bheith ann – [thall a] ’gheobhair scíth.’ |
2015-01-20
Die Krähe/ An Préachán
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert |
Eine Krähe war mit mir
Aus der Stadt gezogen, Ist bis heute für und für Um mein Haupt geflogen. Krähe, wunderliches Tier, Willst mich nicht verlassen? Meinst wohl, bald als Beute hier Meinen Leib zu fassen? Nun, es wird nicht weit mehr geh'n An dem Wanderstabe. Krähe, laß mich endlich seh'n, Treue bis zum Grabe! |
An PréachánBhí an préachán seo le m’aisLean sé mé ón mbaile, Tá sé fós im theannt’ ambaist! Féach air thuas in airde. Préachán, tá tú ait mar éan, ’Bhfuil tú chun mé ’fhágaint? Beadsa, i mo chreach mo léan, Béile agat amárach? Sea, is léir dom deireadh ’n róid Deireadh leis an tseilg, Meas tú fós an bhfeicfinn romham Dílseacht dtí an reilig! |
2015-01-19
Manche Thrän' aus meinen Augen [Wasserflut]
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Schubert |
Manche Thrän' aus meinen Augen
Ist gefallen in den Schnee; Seine kalten Flocken saugen Durstig ein das heiße Weh. Wenn die Gräser sprossen wollen Weht daher ein lauer Wind, Und das Eis zerspringt in Schollen Und der weiche Schnee zerrinnt. Schnee, du weißt von meinem Sehnen, Sag' mir, wohin doch geht dein Lauf? Folge nach nur meinen Thränen, Nimmt dich bald das Bächlein auf. Wirst mit ihm die Stadt durchziehen, Munt're Straßen ein und aus; Fühlst du meine Thränen glühen, Da ist meiner Liebsten Haus. |
RabhartaThit sa sneachta ar an talamhDeora móra de mo shúil’; Ólann na calóga fuara Blogam de mo chrá is buairt. Nuair a bheidh an féar ag péacadh Nuair a bheidh an lá go breá Is an t-oighear ar fad á réabadh Is an sneachta bog á leá. ’Shneachta is eol duit mo chuid eolchair’ Cén áit go díreach ’tá do thriall? Bí sa tóir ar mo chuid deor Beidh an sruth agat gan mhoill. Tabharfaidh sé ar camchuairt thú Gach aon phrochóg, gach aon tsráid: Nuair a bheidh mo dheor’ ag luisniú Sin an áit a bhfuil mo ghrá. |
2015-01-17
Gute Nacht/ Oíche Mhaith
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Gute NachtFremd bin ich eingezogen,Fremd zieh' ich wieder aus. Der Mai war mir gewogen Mit manchem Blumenstrauß. Das Mädchen sprach von Liebe, Die Mutter gar von Eh', - Nun ist die Welt so trübe, Der Weg gehüllt in Schnee. Ich kann zu meiner Reisen Nicht wählen mit der Zeit, Muß selbst den Weg mir weisen In dieser Dunkelheit. Es zieht ein Mondenschatten Als mein Gefährte mit, Und auf den weißen Matten Such' ich des Wildes Tritt. Was soll ich länger weilen, Daß man mich trieb hinaus? Laß irre Hunde heulen Vor ihres Herren Haus; Die Liebe liebt das Wandern - Gott hat sie so gemacht - Von einem zu dem andern. Fein Liebchen, gute Nacht! Will dich im Traum nicht stören, Wär schad' um deine Ruh', Sollst meinen Tritt nicht hören - Sacht, sacht die Türe zu! Ich schreibe nur im Gehen An's Tor noch gute Nacht, Damit du mögest sehen, An dich hab' ich gedacht. |
Oíche MhaithDo thánasa im' stráinséirMar sin arís imeod. Bealtaine bhí cineálta Is fial lena cuid flós. Faoin ngrá a labhair an aoileann Faoin bpósadh bean an tí – Anois tá an domhan ‘na gheimhreadh Is sneachta romham sa tslí. Cathain an bóthar ‘bhualadh Sin rud nach eol dom fós, Mo bhealach féin a dhéanamh, An dorchadas romham. Tá scáil ón ré in airde Mar thaistealaí le m’ais Is ar na móinteáin bhána Cuardód an rian i gclais. Cén fáth a bhfanfainn tamall Go ruaigfí mé le fán’? Madraí strae ag tafann Ag tafann ar an mbán. Geal leis an ngrá an fhánaíocht Dia a leag síos an t-acht – Ó pháirtí ‘dtí a pháirtí – A stóirín, ‘Gute Nacht’! Do bhrionglóid ní chorródsa Ní chorródsa do shuan, I gciúnas a imeodsa Mar bháidín beag sa chuan. Is fágfad focal scríofa Im dhiaidhse: ‘Codladh sámh!’ Mar tá mo chroíse sníofa Id chroíse, a stór, go brách. |
2015-01-16
Wohin?
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Ich hört' ein Bächlein rauschen
Wohl aus dem Felsenquell, Hinab zum Tale rauschen So frisch und wunderhell. Ich weiß nicht, wie mir wurde, Nicht, wer den Rat mir gab, Ich mußte gleich hinunter Mit meinem Wanderstab. Hinunter und immer weiter Und immer dem Bache nach, Und immer frischer rauschte Und immer heller der Bach. Ist das denn meine Straße? O Bächlein, sprich, wohin? Du hast mit deinem Rauschen Mir ganz berauscht den Sinn. Was sag ich denn von Rauschen? Das kann kein Rauschen sein: Es singen wohl die Nixen Dort unten ihren Reihn. Laß singen, Gesell, laß rauschen Und wandre fröhlich nach! Es gehn ja Mühlenräder In jedem klaren Bach |
Cá raghair?Is clos dom sruth ag léimrighAs fuarán ’measc na gcreag, Sa ghleanntán thíos ag léimrigh Chomh húr chomh gléigeal Ní heol dom mar a tharla Nó cé a labhair im chluais, Ní mór dom bheith ag fánaíocht Is deir mo mhaide, ‘Gluais!’ Ar aghaidh is ar aghaidh i gcónaí Ar aghaidh ’s ar aghaidh leis an sruth Ar aghaidh ’s ar aghaidh an tóraíocht Ar aghaidh ’s ar aghaidh lena ghuth. B’e seo an bóthar romhamsa A shrutháin, labhair, cá raghair? Táim scaipthe ag do ghlórsa Is ait liom é mar spadhar. Ná labhair ar ghlór a thuilleadh Níl glór ag an sruthán: Sin iad na béithe coille Ag glaoch ón duibheagán. An sruthán lig dó [bheith] ‘canadh Is lig do bheith ar fán: Bíonn brónna muilinn ag casadh I ngach aon ghlé-shruthán. |
2015-01-15
Die Liebe Farbe/ An Dath is Rogha le mo Ghrá
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Is glas a bheidh orm cinnte
Glas geal na sailí silte Is geal lem ghrása glas. Cufróga glasa a lorgód Is móinéar cumhra ’na bhfaighinn marós: Is geal lem ghrása glas. Seo linn is téimis ag fiach Seo linn thar shliabh, thar riasc, Is geal lem ghrása an fiach. An chreach ’táim á seilg,eisean an Bás, An móinteach,sin focal ar phian an ghrá: Is geal lem ghrása an fiach. Tochlaigí uaigh san uaigneas Clúdaígí í le féar glas Is geal lem ghrása glas. Gan croisín dubh, gan pósae glé Glas, gach rud glas, ar dheis, ar chlé, Is geal lem ghrása glas. |
In Grün will ich mich kleiden,
In grüne Tränenweiden: Mein Schatz hat's Grün so gern. Will suchen einen Zypressenhain, Eine Heide von grünen Rosmarein: Mein Schatz hat's Grün so gern. Wohlauf zum fröhlichen Jagen! Wohlauf durch Heid' und Hagen! Mein Schatz hat's Jagen so gern. Das Wild, das ich jage, das ist der Tod; Die Heide, die heiß ich die Liebesnot: Mein Schatz hat's Jagen so gern. Grabt mir ein Grab im Wasen, Deckt mich mit grünem Rasen: Mein Schatz hat's Grün so gern. Kein Kreuzlein schwarz, kein Blümlein bunt Grün, alles grün so rings und rund! Mein Schatz hat's Grün so gern. |
2015-01-13
Der Vollmond strahlt auf Bergeshöhn
File: Wilhelmina Christiane von Chézy
Cumadóir: Franz Schubert |
Der Vollmond strahlt auf Bergeshöhn -
Wie hab ich dich vermißt! Du süßes Herz! es ist so schön, Wenn treu die Treue küßt. Was frommt des Maien holde Zier? Du warst mein Frühlingsstrahl! Licht meiner Nacht, O lächle mir Im Tode noch einmal! Sie trat hinein beim Vollmondschein, Sie blickte himmelwärts; "Im Leben fern, im Tode dein!" Und sanft brach Herz an Herz. |
Ré lán ag lonrú ar an sliabhRé lán ag lonrú ar an sliabh -Is géar mar chronaím thú! A chroí istigh! Do b’aoibhinn riamh Mo bhéal led bhéal go dlúth. Cén mhaith dos Bealtaine chomh glé? Ba thú amháin an ghrian! Réalt eolais dom, is tú sa chré Do bhéal gan gháir’, a mhian! Isteach do shiúil faoin ngealach lán Is d’fhéach sí chun na spéir’ ‘Mé beo i gcéin, mé leat sa bhás!’ Is bhris dhá chroí ’na phéir’. |
2014-12-22
Der Lindenbaum/ An Crann Teile
File: Wilhelm Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Am Brunnen vor dem Tore
Da steht ein Lindenbaum; Ich träumt in seinem Schatten So manchen süßen Traum. Ich schnitt in seine Rinde So manches liebe Wort; Es zog in Freud' und Leide Zu ihm mich immer fort. Ich mußt' auch heute wandern Vorbei in tiefer Nacht, Da hab' ich noch im Dunkel Die Augen zugemacht. Und seine Zweige rauschten, Als riefen sie mir zu: Komm her zu mir, Geselle, Hier find'st du deine Ruh'! Die kalten Winde bliesen Mir grad ins Angesicht; Der Hut flog mir vom Kopfe, Ich wendete mich nicht. Nun bin ich manche Stunde Entfernt von jenem Ort, Und immer hör' ich's rauschen: Du fändest Ruhe dort! |
An Crann TeileCois tobair ag an ngeataTá teile ’na sheasamh ann; Is iomaí brionglóid álainn Dó bhí agam faoin gcrann. Sa choirt ann ghreanas briathra Ba bhalsam le mo chroí; Is bhí mo thriallsa riamh air Dé ló is fiú istoíche. Is seo anocht arís mé Is mé ag siúl thar bráid, Is cé go bhfuil sé smúitiúil Mo shúile dúnta táid. Is bhí na géag’ ag siosarnach Is chugam do ghlaoigh anall: Gabh ’leith, gabh ’leith, a chomrádaí Beidh scíth agat ar ball! Is shéid na gaotha feannta Is shéid is shéid gan trua, Is d’eitil uaim mo hata Do leanas orm ó thuaidh. I bhfad i gcéin atáimse Ón dtobar is ón gcrann Ach cloisim fós an sios’mar: Bheadh suaimhneas agat ann! |
2014-12-17
An Dath is Rogha Le mo Ghrá /Die Liebe Farbe
File: Wilhem Müller
Cumadóir: Franz Schubert |
Is glas a bheidh orm cinnte
Glas geal na sailí silte Is geal lem ghrása glas. Cufróga glasa a lorgód Is móinéar cumhra ’na bhfaighinn marós: Is geal lem ghrása glas. Seo linn is téimis ag fiach Seo linn thar shliabh, thar riasc, Is geal lem ghrása an fiach. An chreach ’táim á seilg,eisean an Bás, An móinteach,sin focal ar phian an ghrá: Is geal lem ghrása an fiach. Tochlaígí uaigh san uaigneas Clúdaígí í le féar glas Is geal lem ghrása glas. Gan croisín dubh, gan pósae glé Glas, gach rud glas, ar dheis, ar chlé, Is geal lem ghrása glas. |
In Grün will ich mich kleiden,
In grüne Tränenweiden: Mein Schatz hat's Grün so gern. Will suchen einen Zypressenhain, Eine Heide von grünen Rosmarein: Mein Schatz hat's Grün so gern. Wohlauf zum fröhlichen Jagen! Wohlauf durch Heid' und Hagen! Mein Schatz hat's Jagen so gern. Das Wild, das ich jage, das ist der Tod; Die Heide, die heiß ich die Liebesnot: Mein Schatz hat's Jagen so gern. Grabt mir ein Grab im Wasen, Deckt mich mit grünem Rasen: Mein Schatz hat's Grün so gern. Kein Kreuzlein schwarz, kein Blümlein bunt Grün, alles grün so rings und rund! Mein Schatz hat's Grün so gern. |
Subscribe to:
Posts (Atom)